چهل و ششمین نامه

لئوی عزیز

باید بگویم که اینجانب امی کوچک تو، در این روزهای پاییزی غم انگیز بی باران ،خسته ترین آدم روی این کره زمین هستم که هنوز هم جزوه کارگاهم را نگاه نکرده ام و سیالاتم را به دست فراموشی سپرده ام.لباس هایی که باید فردا بپوشمشان کثیف هستند و ذهنم خسته تر از قلبم کار میکند.باید بگویم که گلدان دوست داشتنی ام که به تازگی خریده بودمش دارد خشک میشود و من از این بابت احساس عذاب وجدان بدی دارم.باید بگویم که هرچه اتاقم را تمیز میکنم هیچ فایده ای ندارد و باز هم هیچ چیز سرجایش نیست.باید بگویم که نگران چیزهای کوچک و بی اهمیتی هستم که شاید به من هیچ ربطی ندارند.باید بگویم که هیچ کتاب خوبی در کتابخانه کوچکم انتظارم را نمیکشد.باید بگویم که این هوا هم شوخی اش گرفته است انگار.باید بگویم که چند وقتی است که خدا برایم کمرنگ تر از همیشه شده است و من از این بابت غمگینم.

باید خیلی چیزها به تو بگویم لئو.

امی بداخلاق ،کم حوصله،نگران و ناسپاس تو